Robin de Bruin ging vorig jaar oktober samen met z’n vriendin Carina naar Azië. Hun reis zou ongeveer vijf maanden duren en zij zouden verschillende landen aandoen waaronder China, Cambodja en Thailand. Naar het Verre Oosten dus; people to see and places to go. Het verliep totaal anders. Op 26 december werden Robin en Carina in het Thaise Koh Phi Phi overvallen door de tsunami. Robin beschreef zijn ervaringen in het boek Golf van Tranen waarvan de opbrengsten naar Koh Phi Phi gaan.

Tekst: Milko Hitijahubessy | Juli-Augustus 2005

Hoe verliep jullie reis in Thailand?
In Thailand gingen we met de trein vanuit het noorden naar Bangkok en daar hebben we alvast een vliegticket gekocht naar Nederland. Direct met de bus en trein door naar Khao Lak in Zuid Thailand. Daarna hebben we een trip gemaakt met een boot. We hebben vier dagen op de boot gelogeerd en maakten vier duiken per dag met twintig andere duikers. Dat was wel heel gaaf. Daarna zijn we met de boot doorgegaan naar naar Phuket en Koh Phi Phi. We wilden heel graag duiken in Koh Phi Phi. Dus de planning was om anderhalve maand in Thailand te duiken. Alles liep goed op een paar lekke brommerbanden na.

Hoe overviel de tsunami jullie?
We waren al ruim een week in Koh Phi Phi, iets voor de kerstdagen. Om niet zonder slaapplaats komen te zitten, hadden we besloten om in Koh Phi Phi te blijven. Op tweede Kerstdag hadden we de tassen ingepakt en een bootticket gekocht naar een eiland waar we verder zouden duiken. Op het strand wachtten we op de boot die pas een uur later zou komen. Ik zat daar op een schommel op het strand en keek rustig om mij heen naar wat rotsen in de baai. We zagen bootjes die op het droge stonden alsof het eb was.
Opeens kwam er als een soort grote deken een aantal decimeter water opzetten. Het water was zo krachtig dat de taxibootjes de lucht in werden gegooid. We liepen rustig weg van het strand om geen natte voeten te krijgen. En opeens beginnen mensen om ons heen te roepen dat we weg moesten rennen. Pas op dat moment beseften we dat er een serieuze dreiging was. We zagen bungalowhuisjes die omver gespoeld werden. We hebben een paar honderd meter gerend voor ons leven. Net voordat het water ons bereikte, hadden we een ongeveer 40 meter hoge heuvel bereikt. We vreesden voor ons leven. Je weet dat er serieus gevaar is.

Wat waren je eerste gedachten nadat jullie net ontsnapt waren aan de eerste golf?
Onszelf in veiligheid brengen, want je voelt je niet veilig op zo’n heuvel. Dus iets veiligers opzoeken. Toen zijn we in een boom geklommen omdat dat veiliger was. Joel, een Zweed, en twee Thaise mensen zaten al in de boom. We hoorden het geluid van een tweede en derde golf en geschreeuw van mensen die in paniek waren. Voor ons gevoel waren er binnen twee uur drie golven, maar dat is moeilijk te zeggen want we hadden geen besef van tijd. Van zonsondergang rond zes uur tot drie uur ’s nachts ben ik uit de boom geweest en toen ben ik er weer in geklommen want er was nog paniek.

Hoe zijn jullie uiteindelijk uit Koh Phi Phi vertrokken?
Samen met vijfhonderd anderen werden we met een boot geëvacueerd naar Phuket. In Phuket brachten we een kort bezoek aan het ziekenhuis voor kleine verwondingen die we hadden opgelopen. Toen zijn we naar de Nederlandse ambassade gegaan maar die kon ‘weinig doen’ - de understatement of the year. We hadden op de boot Nederlandse toeristen ontmoet en daar huurden we 24 uur later een pick-up truck mee om weg te komen. We hadden vanuit Nederland een sms gekregen dat er meer golven zouden komen. We hebben toen overnacht in een hotel vierhonderd kilometer landinwaarts. ’s Ochtends hebben we de trein naar Bangkok gepakt en toen naar Nederland gebeld voor tickets. In Bangkok hebben we het vliegtuig genomen naar Nederland en in de ochtend van 29 december waren we terug in Nederland.

Waar zijn jullie spullen en bagage?
De spullen lagen nog in de hotelkamer en waarschijnlijk liggen die er nog. Ons hotel was het enige stenen gebouw van de straat.

Hoe voelde je je toen je terug was in Nederland?
Moe!

Op welke wijze heb je je ervaringen en de beelden die je hebt gezien verwerkt?
Door te praten met lotgenoten en door het schrijven van het boek Golf van Tranen. Ik heb ook gesproken met familie en vrienden maar ik had meer aan de gesprekken met lotgenoten.

Wat gebeurt er met de opbrengst van Golf van Tranen?
Alle opbrengsten gaan naar hulpprojecten ten behoeve van Koh Phi Phi. Concrete dingen worden nog nader bepaald. Dat kunnen mensen zijn die hun bedrijf weer willen opzetten of een school. Het boek wordt mogelijk ook in het Engels vertaald.

Je vakantie veranderde opeens in een nachtmerrie. Hoe heeft dat jou veranderd?
Het heeft bepaalde eigenschappen die ik al had versterkt. Ik ben nog nuchterder dan voorheen. Ik kan belangrijke en minder belangrijke zaken beter scheiden, ik kan beter relativeren.

Ga je ooit nog een reis maken?
Natuurlijk, de eerste is naar Koh Phi Phi. Het geld dat ingezameld is moet er naar toe. Eind deze zomer en met kerst ga ik erheen.

Voor meer info over Golf van Tranen: http://www.golfvantranen.blogspot.com.